De onderhoudsverplichting van ouders ten aanzien van hun kinderen is een wettelijke verplichting die voortvloeit uit artikel 203 § 1 oud Burgerlijk Wetboek: “de ouders dienen naar evenredigheid van hun middelen te zorgen voor de huisvesting, het levensonderhoud, het toezicht, de opvoeding, de opleiding en de ontplooiing van hun kinderen”.

In geval van een breuk tussen de ouders van het kind, kan hetzij bij overeenkomst tussen de ouders, hetzij door een beslissing van de familierechtbank beslist worden dat één ouder aan de andere ouder een onderhoudsgeld betaalt. Hiermee wordt de financieel minder sterke partij versterkt, alsook de partij die meer kosten van het kind op zich neemt zodat elk van beide ouders op evenredige wijze bijdraagt aan de kosten van het kind. 

De precieze berekening van de grootte van een onderhoudsgeld is een complexe oefening waarbij met verschillende parameters rekening gehouden dient te worden, zoals het inkomen en verdienvermogen van de ouders, hun lasten, maar ook de leeftijd van het kind en de grootte van het beschikbare groeipakket. 

Het onderhoudsgeld dat door iemand aan zijn/haar ex-partner wordt betaald, kon voor 80% fiscaal in aftrek worden genomen van het belastbaar inkomen. Hier komt echter abrupt verandering in. Met de wet van 18 december 2025 houdende diverse bepalingen wordt zonder enige overgangsregeling de fiscale aftrekbaarheid ingeperkt. De inperking van het fiscaal voordeel wordt meteen van toepassing voor de in 2025 betaalde alimentatie. 

De fiscale aftrekbaarheid zal als volgt worden afgebouwd: 

- Onderhoudsgeld betaald in inkomstenjaar 2025: aftrekbaar voor 70%

- Onderhoudsgeld betaald in inkomstenjaar 2026: aftrekbaar voor 60%

- Onderhoudsgeld betaald in inkomstenjaar 2027: aftrekbaar voor 50%

Deze wijziging zal in talrijke gezinnen een impact hebben op het evenwicht dat partners hadden gevonden in hun familierechtelijke overeenkomsten. Als u hierover vragen heeft of verder advies wenst, sta ik klaar om u hierin bij te staan.