Stay on track

Stay on track

MOVING YOU FORWARD

Nieuws

Nieuwsoverzicht: A1

Belgische antimisbruikbepaling ten val

Gepubliceerd op 14/08/2018
Tags: Detachering, Sociale dumping, A1, Sociale zekerheid, Altun

Het is een open deur intrappen. De antimisbruikbepaling van oud staatssecretaris voor Fraudebestrijding John Crombez is strijdig met het gemeenschapsrecht. Het Hof van Justitie heeft op 11 juli 2018 beslist over de inbreukprocedure tegen België (C-356/15), nadat de uitspraak vorig jaar sine die was uitgesteld.


"En de antimisbruikbepaling van John Crombez? Die blijft strijdig met het gemeenschapsrecht. De bepaling gaat immers verder dan het Hof van Justitie aanvaardt in het arrest Altun." Het besluit na het arrest Altun (lees meer). Op 11 juli 2018 heeft het Hof van Justitie zich uitgesproken over de procedure die de Europese Commissie in 2015 heeft ingeleid tegen België, naar aanleiding van de antimisbruikbepaling in de Programmawet van 27 december 2012. De ingebrekestelling door de Europese Commissie in 2013 ontlokte de prietpraat-uitspraak van de staatssecretaris.

Antimisbruikwet van 27 december 2012

Artikelen 22 en 23 van de Programmawet van 27 december 2012 geven de Belgische rechtbanken, de RSZ en de sociale inspectie in wezen de mogelijkheid om een A1-verklaring afgegeven door een andere lidstaat naast zich neer te leggen en de betrokken werknemers te onderwerpen aan de Belgische sociale zekerheid, wanneer zij oordelen dat er sprake is van misbruik. De regeling is van in het begin strijdig bevonden met het gemeenschapsrecht. Het Hof van Justitie bevestigt de kritiek, ook na het arrest Altun van 6 februari 2018 (C-359/16).

Kramer versus Kramer

Het arrest Altun is een kentering in de bindendheid van A1 verklaringen maar het is geen vrijgeleide. Het Hof van Justitie geeft de nationale rechter niet zonder meer de bevoegdheid om A1 verklaringen te negeren, in geval van misbruik. Het Hof voorziet de optie enkel wanneer voorafgaand een verzoek is gericht aan de autoriteiten van de lidstaat van afgifte om de verklaringen te heroverwegen en in te trekken. De dialoog- en bemiddelingsprocedure.

Indien de autoriteiten van de lidstaat van afgifte het verzoek niet adequaat behandelen, binnen een redelijke termijn, mag de nationale rechter de A1 verklaringen buiten beschouwing laten indien er sprake is van fraude.

Het Hof van Justitie herhaalt de voorwaarden die zij in het arrest Altun stelde. De A1 verklaring blijft zich in principe opdringen. Enkel bij uitzondering, onder de voorwaarden van het arrest Altun, mag de verklaring buiten toepassing worden verklaard in geval van fraude.

La revancha de Altun

Het Hof wijst erop dat de Belgische regeling in geen enkel opzicht voorziet in de verplichting om de dialoog- en bemiddelingsprocedure van de verordeningen 883/2004 en 987/2009 op te starten. Het Hof stelt ook vast dat ook de Belgische socialezekerheidsinstellingen (RSZ, RSVZ) en de Belgische social inspecteur buiten elke gerechtelijke procedure om kunnen beslissen om gedetacheerde werknemers te onderwerpen aan de Belgische sociale zekerheid. De regeling gaat dus verder dan het Hof van Justitie verdraagt. De regeling is in strijd met het gemeenschapsrecht.

Het gemeenschapsrecht als kompas

De antimisbruikbepaling lijkt op een scene uit La Grande Bellezza. Decadentie, een regeling zonder kracht, ten val. De boodschap van het Hof van Justitie is duidelijk. Fraude kan niet worden getolereerd, maar dat betekent niet dat lidstaten op eigen houtje het gemeenschapsrecht naast zich mogen neerleggen. Slechts binnen de grenzen uitgezet in het arrest Altun kan een A1 verklaring door een Belgische rechtbank eenzijdig buiten beschouwing gelaten worden. Het arrest zou meteen ook de rechtspraak van de Belgische rechtbanken moeten keren die buiten de voorwaarden van het arrest Altun om de toepassing van de Belgische sociale zekerheid, rechtstreeks of onrechtstreeks, opdringen. A far l'amore comincia tu.

Kurt Devos

 

 


Nationale rechtelijke instanties kunnen in geval van fraude het detacheringsformulier A1 buiten toepassing laten

Gepubliceerd op 06/02/2018
Tags: Detachering, Sociale dumping, A1, Sociale zekerheid, Altun

Breaking news. 6 februari 2018 brengt een nieuwe mijlpaal in de rechtspraak van het Hof van Justitie. Tot nu toe bevestigde het Hof steeds de absolute binding van de E101/A1 documenten. De detacheringsverklaringen binden de socialezekerheidsinstellingen en de rechterlijke instanties van de ontvangende lidstaat zolang zij niet worden ingetrokken of ongeldig verklaard door de autoriteiten van de lidstaat van afgifte. Het arrest Altun (C-359/16) geeft de nationale rechter de mogelijkheid om in geval van fraude de detacheringsverklaringen buiten toepassing te laten. Het arrest preciseert tegelijk wat fraude is.


De bindendheid van het detacheringsformulier A1

In 2016 oordeelde het Hof van Justitie in het arrest Herbosch-Kiere (C-2/05) dat ook de rechtelijke instanties van de ontvangende lidstaat zijn gebonden door de detacheringsverklaring. De Belgische rechter is in principe niet bevoegd om zich uit te spreken over een E101 of A1 detacheringsverklaring van een andere lidstaat.

Het Hof van Cassatie stelde op 7 juni 2016 een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie in een zaak Altun. Het Hof van Cassatie wilde vernemen of de rechterlijke instanties van de ontvangende lidstaat een E101 verklaring buiten beschouwing kunnen laten indien uit de feiten blijkt dat deze verklaring op frauduleuze wijze werd verkregen of ingeroepen. Kan een Belgische rechter een detacheringsverklaring negeren indien er sprake is van fraude, in weerwil van het arrest Herbosch-Kiere?

Op het ogenblik van de prejudiciële vraag had het Hof van Justitie op 27 april 2017 het principe nog eens bevestigd in het arrest A-Rosa Flussschiff (C-620/15). Zelfs in het geval dat de voorwaarden voor een detachering kennelijk niet zijn voldaan, kunnen de socialezekerheidsinstellingen en de rechterlijke instanties een E101 of A1 verklaring niet negeren. Het vermoeden dat een werknemer die wordt gedetacheerd, regelmatig is aangesloten bij de socialezekerheidsregeling van de lidstaat die het document heeft afgeleverd, bleef dus overeind zolang de lidstaat van afgifte de verklaring niet intrekt.

Leaving Hotel California

De Programmawet van 27 december 2012 geeft de Belgische rechter, de RSZ of een sociaal inspecteur de mogelijkheid om een naar België gedetacheerde werknemer met behoud van buitenlandse sociale zekerheid toch aan de Belgische sociale zekerheid te onderwerpen in geval van misbruik. Er is sprake van misbruik met betrekking tot de aanwijzingsregels inzake toepasselijke wetgeving wanneer, ten aanzien van een werknemer of een zelfstandige, de aanwijzingsregels niet worden nageleefd, met als doel zich te onttrekken aan de Belgische socialezekerheidswetgeving die op die situatie had moeten worden toegepast.

De antimisbruikbepaling verleidde toenmalig staatssecretaris van fraudebestrijding John Crombez om de Europese Commissie prietpraat te verwijten toen België voor de maatregel werd vervolgd.

De heilzame werking van een welgemeende fuck?

Vandaag negeren de Belgische rechtbanken en hoven met gemak de detacheringsverklaringen. België is echter geen uitzondering. Ook andere landen, zoals Frankrijk, zijn niet verlegen om het gemeenschapsrecht buiten beschouwing te laten. Het arrest Altun van het Hof van Justitie biedt voortaan grond voor deze trend.

Tot nu toe oordeelde het Hof van Justitie steeds dat de E101/A1 verklaringen bindend waren voor de lidstaat van ontvangst, rekening houdende met de beginselen van loyale samenwerking en wederzijds vertrouwen. Deze rechtspraak heeft zijn weg gevonden in de verordening 987/2009 die zowel het bindend karakter van de detacheringsverklaring als de exclusieve bevoegdheid van het orgaan van afgifte voor de beoordeling van de geldigheid, heeft bevestigd.

In zijn arrest van vandaag herinnert het Hof van Justitie aan zijn rechtspraak waarin is geoordeeld dat het orgaan van afgifte op grond van het beginsel van loyale samenwerking verplicht is de relevante feiten naar behoren te beoordelen en de juistheid van de gegevens in de verklaring te garanderen. Het beginsel van loyale samenwerking gaat immers gepaard met het beginsel van wederzijds vertrouwen.

De toepassing van het gemeenschapsrecht mag er echter niet toe leiden dat fraude en misbruik mogelijk wordt. Het gemeenschapsrecht mag niet zo ruim worden toegepast dat zij handelingen zou dekken die zijn verricht met het doel om door fraude of misbruik te profiteren van de voordelen die het gemeenschapsrecht toekent, aldus het Hof. Het beginsel dat fraude en misbruik van recht verboden zijn, vormt een algemeen rechtsbeginsel van het gemeenschapsrecht.

Liaisons dangereuses

Het Hof van Justitie oordeelt dat (enkel) een nationale rechter in geval van fraude het detacheringsformulier E101/A1 buiten toepassing kan laten. Opdat er sprake van fraude moet volgens het Hof zowel een objectief als een subjectief element vervuld zijn.

Het objectief gegeven bestaat erin dat niet is voldaan aan de voorwaarden om een E101/A1 verklaring te verkrijgen en zich hierop te beroepen.

Het subjectief element betreft de intentie van de betrokkene om de voorwaarden voor afgifte van deze verklaring te omzeilen of te ontduiken om op die manier het eraan verbonden voordeel te verkrijgen.

Het Hof van Justitie geeft de nationale rechter echter niet zonder meer de bevoegdheid. Het Hof voorziet de optie enkel wanneer voorafgaand een verzoek is gericht aan de autoriteiten van de lidstaat van afgifte om de verklaringen te heroverwegen en in te trekken. Het valt echter te bezien of en in welke mate de nationale lidstaten zich hieraan zullen storen. Het arrest ondergraaft potentieel de huidige coördinatieverordeningen.

En de antimisbruikbepaling van John Crombez? Die blijft strijdig met het gemeenschapsrecht. De bepaling gaat immers verder dan het Hof van Justitie aanvaardt in het arrest Altun.

Kurt Devos

Lees ook: Strijd tegen detacheringsfraude: pornochic met A1 verklaringen / Strijd tegen detacheringsfraude: alles klar, Herr Kommissar? / A1 detacheringsverklaringen in de ban van advocaat-generaal Saugmandsgaard Oe

A1 detacheringsverklaringen in de ban van advocaat-generaal Saugmandsgaard Oe

Gepubliceerd op 01/02/2018
Tags: Detachering, Sociale dumping, A1, Sociale zekerheid

Alpenrind (C-527/16). Op 31 januari 2018 leverde advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe zijn conclusies in de procedure Alpenrind voor het Hof van Justitie. Wederom over de bindendheid van A1 detacheringsverklaringen, nadat de Administratieve Commissie een besluit heeft genomen met betrekking tot de intrekking van het document. De Administratieve Commissie kan volgens de advocaat-generaal haar beslissing niet opdringen aan het orgaan van afgifte. Tegelijk spreekt Saugmandsgaard Øe zich uit over de voorwaarde van niet-vervanging in het geval van detachering.


De polonaise van Banks

Banks (C-178/97), Fitzwilliam (C-202/97), Herbosch-Kiere (C-2/05), A-Rosa Flussschiff (C-620/15). Advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe stuurt Alpenrind (C-527/16) in het zog van een rijke rechtspraak van het Hof van Justitie over de bindendheid van de A1 detacheringsverklaringen. De detacheringsverklaringen binden de socialezekerheidsinstellingen en de rechterlijke instanties van de ontvangende lidstaat zolang zij niet worden ingetrokken of ongeldig verklaard door de autoriteiten van de lidstaat van afgifte. Bijgevolg is de rechter van het land van tewerkstelling niet bevoegd om de geldigheid na te gaan van een E101 of A1 verklaring en de feiten te controleren op grond waarvan een dergelijke verklaring is afgegeven. Saugmandsgaard Øe bevestigt nog eens de rechtspraak die het Hof van Justitie sinds jaar en dag aanhangt, met voorbehoud voor het geval van fraude. De advocaat-generaal stelt de binnendheid tegelijk op scherp.

Volgens de advocaat-generaal kan een A1 detacheringsverklaring ook niet opzij worden gezet wanneer de Administratieve Commissie besluit dat de verklaring moet worden ingetrokken. Zolang het orgaan van afgifte niet overgaat tot de intrekking ervan, bindt zij de ontvangende lidstaat. De advocaat-generaal preciseert bovendien dat de binnendheid geldt zelfs wanneer de verklaring is afgeleverd voor het verleden, nadat de ontvangende lidstaat zich bevoegd heeft verklaard. "Gelet op het voorgaande geef ik het Hof in overweging om op de tweede prejudiciële vraag, onder b), te antwoorden dat het draagbaar document A1 ook bindend is indien het is afgegeven na de vaststelling dat de betrokken werknemer onderworpen is aan het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat van ontvangst, en dat dit document in een dergelijk geval terugwerkende kracht kan hebben."

De A1 verklaring is bindend en kan dus retroactieve kracht hebben.

Sur le pont d'Avignon

Alpenrind is ook aanleiding om zich uit te spreken over de vervanging van gedetacheerde werknemers. Detachering is niet mogelijk wanneer een gedetacheerde werknemer door een ander gedetacheerde persoon wordt vervangen.

Alpenrind behandelt de vraag of de Uniewetgever met de invoering van de voorwaarde van niet-vervanging ook heeft beoogd andere situaties te voorkomen dan die waarin een en dezelfde werkgever zijn gedetacheerd personeel laat rouleren om de voorwaarde met betrekking tot de duur van de detachering te omzeilen, en met name of hij opeenvolgende detacheringen door verschillende werkgevers heeft willen verbieden. Saugmandsgaard Øe meent dat de voorwaarde van niet-vervanging zich niet ertegen verzet dat een werkgever een werknemer naar een andere lidstaat detacheert om werkzaamheden te verrichten die voordien werden verricht door een werknemer die door een andere werkgever was gedetacheerd, en dit ongeacht de vraag of de betrokken werkgevers in dezelfde lidstaat zijn gevestigd.

De advocaat-generaal maakt wel opnieuw voorbehoud voor de gevallen waar de betrokken werkgevers op personeel en/of organisatorisch vlak met elkaar verweven zijn. Desgevallend moet volgens de advocaat-generaal onderzocht worden of die werkgevers met de detacheringen beogen de voorwaarde van niet-vervanging van artikel 12, lid 1, van verordening nr. 883/2004 te omzeilen.

Kurt Devos

Strijd tegen detacheringsfraude: alles klar, Herr Kommissar?

Gepubliceerd op 20/11/2017
Tags: Detachering, Sociale dumping, A1, Sociale zekerheid

Kan een A1 detacheringsverklaring van een andere lidstaat worden opzijgezet? Onze nieuwsbrief van 31 augustus 2017 gaf een stand van zaken van de rechtspraak van het Hof van Justitie, dat zich in het arrest A-Rosa Flussschiff (C-620/15) nog eens had uitgesproken over de A1 verklaring. Advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe wil de bakens van de detacheringsverklaring verzetten in geval van fraude.


A-Rosa Flussschiff

Het arrest A-Rosa Flussschiff van 7 april 2017 bevestigde dat een detacheringsverklaring de socialezekerheidsinstellingen en de nationale rechter van de ontvangende lidstaat bindt. Zelfs indien zij vaststellen dat de voorwaarden waaronder de betrokken werknemer zijn activiteit uitoefent, om de toepassing van de sociale zekerheid van het zendland te rechtvaardigen, kennelijk niet zijn voldaan. De conclusie: de Belgische sociaalrechtelijke antimisbruikbepaling kan de toets van het gemeenschapsrecht niet doorstaan.

Detachering en fraude

Intussen heeft advocaat-generaal Saugmandsgaard Øe zich uitgesproken over de prejudiciële vraag van het Belgische Hof van Cassatie d.d. 7 juni 2016, nog eens over de juridische waarde van een E101 verklaring (de huidige A1 verklaring).

De advocaat-generaal bevestigt nog eens de rechtspraak die het Hof van Justitie sinds jaar en dag aanhangt, het arrest A-Rosa Flussschiff incluis. Hij meent echter dat er een oplossing moet komen voor frauduleus verkregen of ingeroepen E101 verklaringen en adviseert om in geval van fraude de bindendheid van de detacheringsverklaring buiten toepassing te laten.

De nationale rechter mag de verklaring dus negeren indien fraude wordt vastgesteld, volgens de advocaat-generaal, hoewel het begrip ‘fraude' nergens is gedefinieerd. Advocaat-generaal Saugmandsgaard Øes probeert daarom zelf het begrip ‘fraude' te definiëren.

Der Kommissar's in town, of toch niet?

"Don't turn around, oh oh oh (Ja, ja). Der Kommissar's in town, whoa oh oh. You're in his eye and you'll know why... " (After the Fire, ‘Der Kommissar')

Het advies dat de advocaat-generaal op 9 november uitbracht is niet bindend (C-359/16). Het Hof van Justitie zal beslissen. Wordt vervolgd.

Kurt Devos

Strijd tegen detacheringsfraude: pornochic met A1 verklaringen

Gepubliceerd op 31/08/2017
Tags: Detachering, Sociale dumping, A1, Sociale zekerheid

Gedetacheerde werknemers zijn vaak goedkoper dan lokaal aangenomen werknemers zolang zij sociaal verzekerd blijven in het zendland. Detachering is dus, ogenschijnlijk, een interessant verdienmodel, maar valt slecht in de publieke opinie. De associatie van detachering met sociale dumping en fraude is nooit veraf. De Programmawet van 27 december 2012 laat toe om detacheerde werknemers toch aan de Belgische sociale zekerheid te onderwerpen in geval van misbruik, tegen een A1 verklaring in. Deze antimisbruikbepaling roept echter vragen op. Kan een A1 detacheringsverklaring van een andere lidstaat worden opzijgezet?


Europese sociaalzekerheidscoördinatie en detachering

De regels inzake de toepasselijke sociale zekerheid zijn vastgesteld in de Verordening 883/2004 en haar uitvoeringsverordening 987/2009. Het uitgangspunt hierbij is dat een werknemer in principe onderworpen is aan de sociale zekerheid van het land waar hij of zij werkt, zelfs als de werknemer in een ander lidstaat woont of als de werkgever of de bedrijfszetel zich op het grondgebied van een andere lidstaat bevindt. Hierop bestaan er twee uitzonderingen, met name de detachering en de gelijktijdige tewerkstelling in meerdere lidstaten.

Wanneer een werknemer die gewoonlijk in een andere lidstaat werkt tijdelijk in België komt werken, is er sprake van detachering en zijn de regels inzake gelijktijdige tewerkstelling in meerdere lidstaten niet van toepassing. Opdat de werknemer dan verder aan de sociale zekerheid van het zendland kan onderworpen blijven, bijvoorbeeld Bulgarije, moeten er vijf voorwaarden gelijktijdig vervuld zijn:

  1. De gedetacheerde werknemer moet onmiddellijk voorafgaand aan de detachering gedurende minstens 1 maand onderworpen zijn geweest aan de sociale zekerheid van het zendland, ongeacht het statuut.
  2. De gedetacheerde werknemer moet een organische band behouden met de uitzendende werkgever. De werknemer moet dus ondergeschikt blijven aan de uitzendende werkgever, die het werkgeversgezag moet blijven uitoefenen. 
  3. De detachering moet tijdelijk zijn. In principe geldt dat de detachering betrekking moet hebben op activiteiten met een vermoedelijke duur van maximaal 24 maanden. In de praktijk worden doorgaans verlengingen tot 5 jaar toegestaan. 
  4. De uitzendende werkgever moet substantiële activiteiten hebben in het zendland.
  5. De gedetacheerde werknemer mag niet worden uitgezonden om een andere gedetacheerde werknemer wiens detacheringsperiode is verstreken, te vervangen.

Voorafgaand aan de detachering moet de uitzendende werkgever bij de bevoegde socialezekerheidsinstellingen een A1 verklaring aanvragen. De A1 verklaring bevestigt dat de werknemer verder aan de sociale zekerheid van het zendland onderworpen blijft. De verklaring heeft bindende werking voor het land van ontvangst zodat de Belgische socialezekerheidsinstellingen, wanneer de werknemer naar België wordt gedetacheerd, zich niet kunnen opdringen. Gedetacheerde werknemers kunnen niet aan de Belgische sociale zekerheid worden onderworpen.

Hotel California: concurreren met behulp van detacheringsarbeid

De uitbreiding van de Europese Unie in 2004 en 2007 heeft een stimulans gegeven aan de intra-communautaire arbeidsmigratie. Het gaat daarbij vooral om tijdelijke vormen van arbeidsmobiliteit die boogt op het vrij verkeer van werknemers en/of van het recht van de werkgever op vrij verkeer van diensten. Ontvangende lidstaten worden mogelijks geconfronteerd met sociale dumping en verdringing van de binnenlandse jobs. Maar detachering kan ook aanvullend zijn wanneer zich een tekort aan binnenlandse arbeidskrachten voordoet, of kan nieuwe opportuniteiten creëren. De wrijving met de Europese vrijheden en het misbruik van de vrijheden leidden tot de antimisbruikbepaling van de programmawet van 27 december 2012.

De artikelen 23 en 24 van de programmawet geven de bevoegdheid aan de sociaal inspecteurs, de socialezekerheidsinstellingen en de nationale rechter om de toepassing van de Europese sociaalzekerheidscoördinatie te controleren, en gedetacheerde werknemers en zelfstandigen aan de Belgische sociale zekerheid te onderwerpen in weerwil van de detacheringsverklaring van het zendland. De antimisbruikbepaling herneemt een oude discussie over het gewicht en de betwisting van detacheringsverklaringen. Pornochic van de Belgische wetgever.

Sinds de arresten Fitzwilliam, Banks en Herbosch-Kiere van het Hof van Justitie is duidelijk dat de E101 verklaring de socialezekerheidsinstellingen en de rechterlijke instanties van de ontvangende lidstaat bindt zolang zij niet wordt ingetrokken of ongeldig verklaard door de autoriteiten van de lidstaat van afgifte. Bijgevolg is de rechter van het land van tewerkstelling niet bevoegd om de geldigheid na te gaan van een E101 verklaring en de feiten te controleren op grond waarvan een dergelijke verklaring is afgegeven. De E101 verklaring is de huidige A1 verklaring.

Het hoeft niet te verbazen dat de Europese Commissie in 2015 een procedure heeft ingeleid tegen België omdat het niet het bindende karakter erkent van de A1 verklaring dat afkomstig is van de lidstaat van oorsprong van de gedetacheerde werknemer en waaruit blijkt dat hij is onderworpen aan de sociaalzekerheidswetgeving van die lidstaat (zaak C-356/15). De procedure is hangende voor het Hof van Justitie, net als de prejudiciële vraag van het Franse Hof van Beroep te Colmar over de toetsing van de A1 verklaringen door de nationale autoriteiten en rechters (zaak C-474/16). Het Belgische Hof van Cassatie besliste vorig jaar ook in een arrest van 7 juni 2016 om zich via een prejudiciële vraag te wenden tot het Hof van Justitie om zich nog eens uit te spreken over de juridische waarde van een E101 verklaring.

Het Hof van Justitie bevestigt nog eens de bindendheid van de A1 verklaring: het arrest A-Rosa Flussschiff

Het Hof van Justitie heeft op 27 april 2017 in het arrest A-Rosa Flussschiff (C 620/15) nog eens bevestigd dat de E101 verklaring de socialezekerheidsinstellingen en de nationale rechter van de ontvangende lidstaat bindt, zelfs indien zij vaststellen dat de voorwaarden waaronder de betrokken werknemer zijn activiteit uitoefent, om de toepassing van de sociale zekerheid van het zendland te rechtvaardigen, kennelijk niet zijn voldaan. Bij twijfel over de geldigheid van de verklaring of de juistheid van de feiten die aan de vermeldingen in de verklaring ten grondslag liggen, moet een strikte procedure worden gevolgd.

De rechtspraak van het Hof van Justitie over de juridische waarde en bindendheid van E101 verklaringen is in de uitvoeringsverordening 987/2009 geïncorporeerd. Aangezien het Hof van Justitie in het arrest A-Rosa Flussschiff beaamt dat de sociaalzekerheidsinstellingen en de rechterlijke instanties van de ontvangende lidstaat niet zijn gerechtigd om een detacheringsverklaring verwerpen, is er geen reden om aan te nemen dat de Belgische sociaalrechtelijke antimisbruikbepaling de toets van het gemeenschapsrecht zal doorstaan. "You can check out any time you like. But you can never leave." Een detacheringsverklaring, de check-in in Hotel California.

Kurt Devos